WIENIEC_ADWENTOWY

W ramach „Mazurskich Spotkań”, 26. listopada w naszej bibliotece odbyły się warsztaty rękodzielnicze, na których każda z uczestniczek wykonała wieniec adwentowy.

Skąd wziął się ten zwyczaj i co symbolizuje, chciałabym pokrótce przybliżyć czytelnikom.

Otóż zwyczaj pochodzi z Niemiec. Wiele lat temu, w pierwszą niedzielę adwentu 1839 roku, ewangelicki nauczyciel i pastor, ks. Johann Heinrich Wichern, prowadzący szkołę – przytułek dla sierot, wpadł na pomysł wzbogacenia wystroju świetlicy.

Razem z wychowankami w pierwszą niedzielę adwentu zapalił pierwszą świecę adwentową umocowaną na drewnianym kole o średnicy 2 metrów, by wytworzyć nastrój skłaniający do modlitwy. Drewniane koło przystrajano gałęziami jodły. Następne, mniejsze dwadzieścia cztery świece, podopieczni zapalali każdego dnia do Wigilii, gromadząc się na wieczorny śpiew i modlitwę.  W 1860 roku Wicherna przeniesiono do Berlina. Odchodząc zmniejszył liczbę świec do czterech.

Zwyczaj przyjął się na terenie Niemiec wśród ewangelików, a następnie w latach 20. XX w. wśród katolików, z czasem przywędrował na Warmię i Mazury. Tu również w pierwszą niedzielę adwentu robiono z choiny wianek z czerwonymi wstążkami i świeczką. Całość zawieszano w pokoju pod sufitem. W każdą następną niedzielę dodawano jedną świeczkę, aż było ich cztery. Wstążki czasem miały różne kolory: czerwony, żółty, srebrny i złoty.

W Polsce zwyczaj pojawił się w 1925 roku. Współcześnie u katolików często dobiera się świece w kolorystyce szat liturgicznych każdej niedzieli adwentu, czyli trzy świece fioletowe oraz jedna różowa, bądź czerwona jako wyrażenie radości i gotowości  na przyjście Chrystusa.

Światło świec oznacza również nadzieję, a zieleń stanowi symbol trwającego życia. Natomiast kształt kręgu symbolizuje wieczność Boga, który nie ma początku ani końca. Warsztaty z wicia wieńca adwentowego poprowadziła pani Krystyna Dickti – właścicielka muzeum w Sądrach – wraz ze swoją synową Julitą.

Spotkanie przebiegało w miłej przedświątecznej atmosferze. Każda uczestniczka wykonany przez siebie wieniec zabrała do domu, aby móc w pierwszą niedzielę adwentu zapalić pierwszą świeczkę. Podczas pracy panie opowiadały o swoich zwyczajach świątecznych kultywowanych w ich domach.

Na kolejne spotkanie warsztatowe zapraszamy już w marcu 2015 roku. Będziemy tworzyć karty i ozdoby wielkanocne.

Jolanta Hellis